Met contracten ben ik vaker de mist ingegaan dan ik eigenlijk zou willen toegeven. Ik heb ondertekende contracten gehad met zogenaamd eerbare bedrijven, en ze gaven niet thuis als een manager besloot om van de deal af te zien, ook al was daar helemaal geen geldige reden voor. Ik had dan wel gelijk, maar om de zaak nu voor de Rechter te slepen? Ik ging liever door met activiteiten die wat opleverden in plaats van handenvol geld aan een advocaat uit te geven.
Een ondertekend contract is gewoon een velletje papier met woorden. Achter een ondertekend contract schuilt een relatie. Als die relatie stukloopt, dan zal een contract je niet redden. Het doel van een contract is om duidelijk alle functies en verplichtingen vast te stellen, en dat is beslist noodzakelijk en handig. Echter, het gaat om de relatie, en niet om het document. Het is de verstandhouding die bepaalt of verplichtingen uiteindelijk wel of niet worden nagekomen. Toen ik dat eenmaal begreep, ging ik mij meer richten op relaties en maakte mij minder zorgen om wat er op papier stond, en mijn zakelijke afspraken verliepen vanaf dat moment veel soepeler.
je clausules gaat onderzoeken tijdens een project dan is er in feite al een probleem. Creatieve en lucratieve zakelijke deals hebben vaak weinig verband met de afspraken op papier. Een van de advocaten die zich bezighield met de deals omtrent de gaming ontwikkeling waarin ik werkzaam was, liet mij weten dat van alle deals waar hij zich ooit mee had bezig gehouden, er bijna geen was die nog met het betreffende contract overeenkwam. De meeste hadden er zelfs nauwelijks nog wat mee te maken. En in veel gevallen ging het nog om grote sommen geld ook. Zakelijke relaties lijken op persoonlijke relaties – ze veranderen en ontwikkelen.
Een ondertekend contract is gewoon een velletje papier met woorden. Achter een ondertekend contract schuilt een relatie. Als die relatie stukloopt, dan zal een contract je niet redden. Het doel van een contract is om duidelijk alle functies en verplichtingen vast te stellen, en dat is beslist noodzakelijk en handig. Echter, het gaat om de relatie, en niet om het document. Het is de verstandhouding die bepaalt of verplichtingen uiteindelijk wel of niet worden nagekomen. Toen ik dat eenmaal begreep, ging ik mij meer richten op relaties en maakte mij minder zorgen om wat er op papier stond, en mijn zakelijke afspraken verliepen vanaf dat moment veel soepeler.je clausules gaat onderzoeken tijdens een project dan is er in feite al een probleem. Creatieve en lucratieve zakelijke deals hebben vaak weinig verband met de afspraken op papier. Een van de advocaten die zich bezighield met de deals omtrent de gaming ontwikkeling waarin ik werkzaam was, liet mij weten dat van alle deals waar hij zich ooit mee had bezig gehouden, er bijna geen was die nog met het betreffende contract overeenkwam. De meeste hadden er zelfs nauwelijks nog wat mee te maken. En in veel gevallen ging het nog om grote sommen geld ook. Zakelijke relaties lijken op persoonlijke relaties – ze veranderen en ontwikkelen.
Toch zijn schriftelijke contracten noodzakelijk, met name ingeval van grotere ondernemingen die met veel verschillende mensen te maken hebben. Maar ook deze overeenkomsten blijven ondergeschikt aan de relatie. Je moet gewoon niet de fout maken om aan te nemen dat het contract gelijk staat aan de afspraken; het contract is slechts een schaduw van de afspraken. Het is goed om een aantal zaken duidelijk op papier te hebben staan en te zijn overeengekomen. Maar de echte afspraak zit in de verstandhouding met je opdrachtgever. Als je goede zakelijke relaties onderhoudt, dan is een schriftelijk contract slechts een formaliteit.
Jammer genoeg zijn er maar al teveel schurken op de markt. Velen daarvan hebben titels zoals CEO, President en Algemeen Directeur. Natuurlijk zijn er mensen die alleen maar geld voor ogen hebben, en die er niet voor schromen te liegen en te bedriegen. In de sector van gaming is het bijvoorbeeld niet ongebruikelijk dat grote publishers veinzen interesse in bepaalde games te hebben en houden de developers aan het lijntje. Ze geven de developers het idee dat er een deal in aantocht is, maar de developer ziet alleen maar valse beloften. De realiteit is dat de publisher de game niet op de markt wil zien, zodat die niet met zijn games concurreert; ze hopen dat de developer net het Kerstseizoen misloopt of dat zijn geld opraakt. Zaken doen is niet voor schuchtere mensen. Blijf oppassen met wie je zaken doet.
Jammer genoeg zijn er maar al teveel schurken op de markt. Velen daarvan hebben titels zoals CEO, President en Algemeen Directeur. Natuurlijk zijn er mensen die alleen maar geld voor ogen hebben, en die er niet voor schromen te liegen en te bedriegen. In de sector van gaming is het bijvoorbeeld niet ongebruikelijk dat grote publishers veinzen interesse in bepaalde games te hebben en houden de developers aan het lijntje. Ze geven de developers het idee dat er een deal in aantocht is, maar de developer ziet alleen maar valse beloften. De realiteit is dat de publisher de game niet op de markt wil zien, zodat die niet met zijn games concurreert; ze hopen dat de developer net het Kerstseizoen misloopt of dat zijn geld opraakt. Zaken doen is niet voor schuchtere mensen. Blijf oppassen met wie je zaken doet.
Thomas de Winter, ondernemer
Teveel geld uitgeven
Het duurt even voordat je die wijsheid in pacht hebt, en weet wanneer je te zuinig of niet zuinig genoeg bent met geld. Als je net een onderneming gaat opstarten, vraag dan naar de mening van een andere ondernemer. De gedachte alleen al aan het vragen naar de mening van een ander zal je keuze echter duidelijk maken. Als je de uitgave niet kunt verantwoorden tegenover iemand die je respecteert, dan is het waarschijnlijk geen goed idee. Maar er zijn ook situaties waarbij het moeilijk is om ten opzichte van jezelf te verantwoorden waarom je een uitgave niet doet.
Omzet is belangrijk wil een onderneming kunnen overleven, maar je hoeft je onderneming niet op iedereen die je tegenkomt op te dringen, zoals vrienden en familie. Daarbij is het een verspilling van tijd om te proberen aan mensen te verkopen die eenvoudigweg niet op zoek zijn naar wat jij te bieden hebt.
Als iemand graag zaken met je wil doen wil dat nog niet zeggen dat je dat dan maar moet doen. In het eerste jaar nadat ik mijn onderneming had gestart ging ik in op minstens 50% van de mensen die mij benaderden met mogelijke zakelijke activiteiten. Ik verspilde hopen tijd met het doen van zaken die totaal niet overzichtelijk en praktisch haalbaar waren. Ik ging in op uitnodigingen voor lunches van allerlei zakenmensen die eens wilden zien “of we wat voor elkaar kunnen betekenen”. Aan al die mensen heb ik nauwelijks iets verdiend. Als je meent dat een afspraak met iemand weinig zin heeft, dan is dat waarschijnlijk ook zo. Gewoon maar met jan-en-alleman netwerken heeft geen zin alleen maar omdat je denkt dat je vooral met iedereen moet netwerken. Tegenwoordig ga ik maar op zo’n 10% van dat soort uitnodigingen in. Als ik geen belangstelling voel bij een uitnodiging, dan heb ik daar kennelijk een reden voor. De meeste zakelijke relaties zijn gewoonweg niet de moeite waard. Leer om ‘nee’ te zeggen tegen opties die weinig opleveren, zodat je meer capaciteit overhoudt voor de opties die waarde toevoegen.